معانی کلمه : دیدبان

نگاهبان، سرباز یا قراول که بالای بلندی بایستد و هرچه از دور ببیند خبر بدهد، دیده دار، دیده ور.
* دیده بان فلک: [قدیمی، مجاز] زحل.

نگاهبان، سربازیاقراول که بالای بلندی بایستد
دیده بان .
( صفت ) ۱ - ماموری که بالای دیدگاه ایستد و هر چه از دور بیند بمافوق خبر دهد . ۲ - نگاهبانان قراول .

دیده مُو

{look-out man/ lookout man, look-out / lookout} [حمل ونقل دریایی] فردی که دیدبانی بر عهدۀ اوست
{observer} [علوم جَوّ] فردی که دیدبانی وضع هوا را انجام می دهد