دوچهار. [دُ چ َ / چ ِ ] ( اِ مرکب ) دچار. دوچار. ملاقات ناگهانی و بدون انتظار. ( ناظم الاطباء ) ( از آنندراج ) ( از انجمن آرا ). به معنی دوچار است. ( از فرهنگ جهانگیری ).- دوچهار زدن ؛ دوچار زدن یکدیگر را. پیش باز آمدن. ( فرهنگ اوبهی ). رجوع به ترکیب دوچار زدن شود.- دوچهار شدن ؛ دوچار شدن. دچار شدن. ملاقات و بهم رسیدن به طور ناگهانی : درمیان راه بوزنه ای با او دوچهار شد چون چشم او بر شیر افتاد خدم...
