معانی کلمه : دور

۱. چیزی که در دسترس ما نیست یا فاصلۀ بسیار (زمانی یا مکانی) دارد.
۲. راهی که پیمودن آن وقت زیادی می‌برد.
⟨ دور داشتن: (مصدر متعدی) [قدیمی]
۱. دور نگه‌داشتن؛ دور کردن.
۲. برحذر ساختن.

[ په . ] (ص .) آن چه از ما فاصله ای زمانی یا مکانی دارد.

(دُ) [ ع . ] (اِمص .) 1 - گردش . 2 - حرکت دورانی چیزی . 3 - نوبت . 4 - پیرامون ، محیط . 5 - عصر، زمان .

واحد زمین‌گاه‌شناختی که بزرگ‌تر از عصر و کوچک‌تر از دوره است

مهجور

(لری، ممسنی)[دووَر/ duwar] دختر، فرزند مادینه.

دُوْر:(dowr) در گویش گنابادی یعنی شجاعت ، جسارت ، جرئت پیدا کردن

گوهر در

۱اطراف – دور ۲گردش – پرسه زدن

تکیه ای: dür
طاری: dür
طامه ای: dür
طرقی: dür
کشه ای: dir
نطنزی: dur

گرد

بری

دیر

مهجور

منفصل

مستبعد

جدا، منفک

اطراف، پیرامون، محیط

چرخه، سیر، سیکل، گردش، مدار

بعید، پرت، متباعد ≠ قریب، نزدیک

دوره، زمان، عصر، عهد، موسم، نوبت

۱. چرخه، سیر، سیکل، گردش، مدار
۲. دوره، زمان، عصر، عهد، موسم، نوبت
۳. اطراف، پیرامون، محیط

گرد