دوبرگ . [ دُ ب َ ] (ص مرکب ) گیاه تازه روییده که هنوز شاخ میانین آن دیده نشود. (یادداشت مؤلف ).- دوبرگ شدن گیاه ؛ پس ازسر برکردن از زمین دوپاره شدن آن . دو قسمت شدن برگ گیاه روییده از زمین . (یادداشت مؤلف ) : مخایل سروری به کودکی زو بتافت چو برچمن شد دوبرگ بوی دهد ضیمران . مسعودسعد.- || شکافتن حب و دانه بار اول به دو قسمت . (یادداشت مؤلف )....
