دویل . [ دَ ] (ع اِ) گیاه سال خورده . || گیاهی که بر آن دو سال گذشته باشد و یا خاص است به گیاه نصی . (از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). گیاهی که سال بر او گذشته باشد. (تحفه ٔ حکیم مؤمن ).
ادغام دو کلمه' ده' به معنی روستا و' ویل' به معنی شهر ،دویل یعنی ده بزرگ یا دهستان ،ده شهر