معانی کلمه : دنگ

دستگاهی که با آن شلتوک را می‌کوبند تا برنج از پوست جدا شود؛ آلت شالی‌کوبی.

صدایی که از بر هم خوردن دو چیز بلند می‌شود؛ جرنگ؛ دنگ‌دنگ.
⟨ دنگ‌وفنگ: [عامیانه، مجاز] دم‌ودستگاه؛ بیابرو؛ جاه‌وجلال.

۱. [عامیانه] ابله؛ احمق؛ کودن: ◻︎ صد‌هزاران نام خوش را کرد ننگ / صد‌هزاران زیرکان را کرد دنگ (مولوی۱: ۷۸۱).
۲. [قدیمی] پریشان‌خاطر.
۳. (قید) [قدیمی] با پریشان‌خاطری.