دلجوئی. [ دِ ] ( حامص مرکب ) دلجویی. عمل دلجو. رجوع به دلجویی در ردیف خود شود.
دلجویی. [ دِ ] ( حامص مرکب ) دلجوئی. تسلی. ( ناظم الاطباء ). تعزیت. دلداری. استمالت : به دلجویی دختر مهربان شدند آن پرستندگان همزبان.فردوسی. || مهربانی. نوازش : سایه طوبی و دلجویی حور و لب حوض به هوای سر کوی تو برفت از یادم.حافظ.به دست جذبه دلجویی رضای پدرز هند سوی وطن می کشد گریبانم.صائب. |...
فرهنگ عمید
۱. مهربانی. ۲. نوازش. ۳. تسلی.
فرهنگ معین
( ~. ) (حامص . ) ۱ - تسلی . ۲ - مهربانی ، نوازش . ۳ - مرغوبیت .
فرهنگ فارسی
دلجویی . عمل دل جو .
۱ - تسلی . ۲ - مهربانی نوازش . ۳ - مرغوبیت پسندیدگی .
