معنی کلمه : دقیله
لغت نامه دهخدا
دقیلة. [ دَ ل َ ] (ع ص ، اِ) شاة دقیلة؛ گوسپند لاغر و خرد و خوار. ج ، دِقال . (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). و ابن سیده گوید قاعده ٔ جمع دقیلة باید دقائل باشد، مگر اینکه بر حذف زائد باشد. (از اقرب الموارد). دقلة. و رجوع به دقلة شود.