دشتی . [ دَ ] (اِخ ) یکی از طوایف پشت کوه از ایلات کرد ایران . (از جغرافیای سیاسی کیهان ص 69).
دشتی . [ دَ ] (اِخ ) از اصحاب ماری الاسقف که سپس با ماری مخالفت کرد و خود طریقه ای ابداع کرد بنام دشتیین . (از الفهرست ابن الندیم ). و رجوع به دشتیین شود.
زالو#NAME?
۱. مربوط به دشت؛ صحرایی.
۲. (اسم) (موسیقی) آوازی از ملحقات دستگاه شور.
۱قشلاق نشین ۲کسی که در دشت زندگی کند ۳کشاورز