تلفظ بین المللی : /dˈast sˈuːdan/ تلفظ : [d'ast s'u:dan]
لغت نامه دهخدا
دست سودن. [ دَ دَ ] ( مص مرکب ) دست زدن. لمس کردن : اجتساس ؛ دست بسودن. جت ؛ دست سودن گوسپند تا فربهی از لاغری آن معلوم شود. ( از منتهی الارب ). برمجیدن. || در بیت ذیل محتمل است دست سودن به معنی تصافح باشد؟ ( یادداشت مرحوم دهخدا ). دست در دست انداختن : یاسمن آمد به مجلس با بنفشه دست سودحمله کردند و شکسته شد سپاه بادرنگ.منجیک. || نکته گیری کردن. ( از حاشیه خسرو و شیرین ص 341 ). نکته گوئی کردن. پردا...
