تلفظ بین المللی : /dorˈuːq1ɡu/ تلفظ : [doR'u:q1gu]
لغت نامه دهخدا
دروغگو. [ دُ ] ( نف مرکب ) دروغگوی. دروغ گوینده. که به راستی سخن نگوید. که راست نگوید. آنکه سخن به دروغ گوید. دروغ زن. اَفّاک. افوک. افیک. خَرّاص. سَقّار. طِمرِس. کاذب. کذاب. مائن. معوه. تکذب ؛ دروغگو پنداشتن کسی را. تکذیب ؛ دروغگو گردانیدن کسی را و گفتن او را که دروغ گفتی. ( از منتهی الارب ).- امثال : دروغگو تا در خانه اش ، یا دروغگو را تا به خانه رسانند ؛ چون دروغگو فراموشکار است و ممکن است راه ...
فرهنگ عمید
کسی که سخن دروغ بگوید، دروغ گوینده.
فرهنگ معین
(ی ) ( ~. ) (ص فا. ) کاذب ، دروغ - گوینده .
فرهنگ فارسی
درغگوی دروغ گوینده که به راستی سخن نگوید که راست نگوید
دانشنامه عمومی
دروغگو (ترانه کوئین). «دروغگو» (به انگلیسی: Liar) تک آهنگی از کوئین است که در سال ۱۹۷۴ میلادی منتشر شد.wiki: دروغگو (ترانه کوئین) دروغ گو (ابهام زدایی). دروغ گو ممکن است به یکی از موارد زیر اشاره داشته باشد:دروغ گو (فیلم)دروغگو (ترانه کوئین)wiki: دروغ گو (ابهام زدایی) دروغ گو (فیلم). دروغ گو (انگلیسی: The Liar) یک فیلم است که در سال ۱۹۶۱ منتشر شد. از بازیگران آن می توان به ورنر شوماخر اشاره کر...
