معانی کلمه : درنگ

صدایی که از به هم خوردن دو چیز فلزی، بلوری، یا چینی برمی‌آید.

۱. [مقابلِ شتاب] توقف.
۲. تٲخیر؛ دیرکرد.
۳. (اسم مصدر) سستی؛ آهستگی.
۴. (اسم مصدر) ثبات و آرام.
⟨ درنگ ‌کردن: (مصدر لازم)
۱. دیر کردن.
۲. توقف ‌کردن.

آویزان کردن

فرصت، مهلت

تامل، تانی

تاخیر، دیرکرد، مطال

ایست، توقف، سکون، مکث، وقفه

۱. ایست، توقف، سکون، مکث، وقفه
۲. فرصت، مهلت
۳. تامل، تانی
۴. تاخیر، دیرکرد، مطال