معانی کلمه : دربچه
لغت نامه دهخدا
دربچه. [ دَ چ َ / دَ ب َ چ َ / چ ِ ] ( اِ مصغر ) مصغر درب. دریچه. در کوچک. ( آنندراج ). در خرد. درچه :
روز و شب دربچه مشرق و مغرب باز است
ورنه از تنگی این خانه نفس می گیرد.
روز و شب دربچه مشرق و مغرب باز است
ورنه از تنگی این خانه نفس می گیرد.
فرهنگ عمید
در کوچک دریچه.
فرهنگ فارسی
دریچه
( اسم ) در کوچک دریچه
گویش مازنی
/darbachche/ دریچه
