تلفظ بین المللی : /darˈɑzpˈɑjɑn/ تلفظ : [daR'Azp'AjAn]
لغت نامه دهخدا
درازپایان. [ دِ ] ( اِ مرکب ) ج ِ درازپا. از حیوانات آنکه پای طویل دارد، چون : اسب و اشتر و استر. مقابل کوتاه پایان ، چون : گوسفند و بز. و رجوع به درازپا شود.
فرهنگ فارسی
دراز پا از حیوانات آنکه پای طویل دارد
دانشنامه عمومی
درازپایان نام تیره ای از پستانداران کیسه دار شامل کانگوروها، والابی ها، کانگوروهای درختی، فیلاندرها، و بسیاری دیگر است. درازپایان بومی استرالیا، گینه نو، و بعضی جزیره های اطراف هستند. پیش از آنکه اروپاییان به استرالیا پا بگذارند، ۵۳ گونه درازپا وجود داشت که از این میان ۶ گونه تاکنون منقرض شده اند و جمعیت ۱۱ گونه نیز به شدت کم شده است. بعضی دیگر گونه های این تیره پیش از ورود اروپاییان و پس از مهاجر...
