معانی کلمه : دبره
لغت نامه دهخدا
دبرة. [ دَ ب ِ رَ ] (ع ص ) تأنیث دَبِر. ستور پشت ریش . (منتهی الارب ). رجوع به دَبِر شود.
دبرة. [ دَ ب َ رَ ] (ع اِ) ریش پشت ستور. ج ،دبر. ادبار. (منتهی الارب ). ریش پشت و پهلوی اشتر. (مهذب الاسماء). || هزیمت . (مهذب الاسماء).
فرهنگ فارسی
زمین شناس و معدن شناس فرانسوی ( و. متز ۱۸۱۴ - ف. ۱۸۹۶ م . )
سیاه سرفه
سیاه سرفه
گویش مازنی
۱موج هوای گرم ۲تنوره
/debre/ موج هوای گرم - تنوره
