معانی کلمه : دب
لغت نامه دهخدا
دب . [ دَب ب ] (ع اِ) ج ِ دبة. (منتهی الارب ). رجوع به دبة شود.
دب . [ دَ ] (اِ) نقش و نگار که بر جامه کنند. (غیاث ). نگاری که بر جامه ها کنند. (آنندراج ).
دب . [ دَ ] (اِ) دف . دپ . چنبره ٔ پوست بر او کشیده است که بازیگران و سازندگان دارند. رجوع به دف شود.
فرهنگ عمید
۱. خزیدن روی زمین.
۲. با دست‌و‌پا راه رفتن.
۳. سرایت کردن بیماری در بدن.
۴. کهنگی در جامه.
فرهنگ معین
(دُ بّ) [ ع . ] (اِ.) خرس . ج . ادباب .
(دَ) [ ع . ] (مص ل .) 1 - نرم رفتن . 2 - سرایت کردن .
(دُ بّ ) [ ع . ] (اِ. ) خرس . ج . ادباب .
(دَ ) [ ع . ] (مص ل . ) ۱ - نرم رفتن . ۲ - سرایت کردن .
(دَ ) [ ع . ] (مص ل . ) ۱ - نرم رفتن . ۲ - سرایت کردن .
فرهنگ فارسی
(نجوم) خرس
خرس، ادباب جمع
( اسم ) خرس جمع ادباب دببه .
طریقه نیک باشد یابد
( اسم ) خرس جمع ادباب دببه .
طریقه نیک باشد یابد
گویش مازنی
روش،رسم
۱نهیب ۲رسم
۱نادان ۲لجوج
دیو – موجودی خیالی
/dab/ روش، رسم & نادان - لجوج & & دیو – موجودی خیالی & نهیب - رسم