معانی کلمه : دامن
لغت نامه دهخدا
دامن . [ م َ ] (اِخ ) نام محلی کنار راه خواش به بمپور میان تیغاب و ایرانشهر. در 138هزارگزی خواش .
فرهنگ عمید
فرهنگ معین
خشک ( ~. خُ) (ص مر.) پاکدامن ، پرهیزکار، مق تَردامن .
دانشنامه آزاد فارسی
فرهنگ فارسی
دانشنامه عمومی
گویش مازنی
دامن
پارچه ای که چهارگوشه ی آن را گره زنند و به جای زنبیل برای ...
/daamen/ پارچه ای که چهارگوشه ی آن را گره زنند و به جای زنبیل برای چیدن انار یا انجیر و یا پاشیدن بذر به دست گیرند & دامن
گویش اصفهانی
تکیه ای: dâmun
طاری: dâman
طامه ای: dâman / pâcin
طرقی: dâmun
کشه ای: dâman
نطنزی: dâmen
مترادف و متضاد
دامن
پاچین، شلیطه
حاشیه، دامنه، دامان، ذیل، زیر، طرف، کناره
۱. پاچین، شلیطه
۲. حاشیه، دامنه، دامان، ذیل، زیر، طرف، کناره
واژه نامه بختیاریکا
گِلین
