دار دار کُنی (داد داد کُنی به معنای داد زدن) نوعی بازی بومی و سنتی است که در بروجرد رواج داشته است. در این بازی دو گروه مساوی از افراد هر کدام با یک سردسته (سالار) یکی به عنوان گروه فعال (برنده) و دیگری بازنده وجود داشته است. سالار گروه فعال چشم سالار گروه بادندزنده را می بست و نفرات خود را به پنهان شدن فرمان می داد. سپس سالار بازنده به دنبال پنهان شدگان می گشت در حالی که اعضای گروهش در جایی مجتمع...