معانی کلمه : خویش و تبار

خویش و تبار. [ خوی / خی ش ُ ت َ ] ( ترکیب عطفی ، اِ مرکب ) قوم و خویش. منسوبان. نزدیکان. عشیرة :
ز کین و مهرش چون خلق ساعة اندر ملک
همی فزاید خویش و تبار آتش و آب.

قوم و خویش منسوبان