معماران ایرانی تلاش میکردند مواد اولیه مورد نیاز خود را از نزدیکترین مکانها بدست آورند و چنان ساختمان سازی میکردند که نیازمند به مواد اولیه مکانهای دیگر نباشد و خود بسند باشند.بدین گونه کار ساخت با شتاب بیشتری انجام میگرفت و ساختمان با طبیعت پیرامون خود "سازگارتر" می شده است و هنگام نوسازی آن نیز همیشه مصالح اولیه آن در دسترس بوده است.معماران ایرانی بر این باور بودند که مصالح اولیه باید "بوم آورد"...