معانی کلمه : خنیده
لغت نامه دهخدا
خنیده . [ خ ِ دَ / دِ ] (ن مف ) مکیده .
خنیده . [ خ ُ دَ / دِ ] (ن مف ) پسندیده . (ناظم الاطباء) (از برهان قاطع). || نامور. نامدار. معروف . مشهور در نزد همه کس . (ناظم الاطباء).
فرهنگ عمید
۱. معروف، مشهور: ز شیران توران خنیده تویی / جهان جوی و هم رزم دیده تویی (فردوسی۴: ۴۰۸ )، از این آشناروی تو داستان / خنیده نیامد بر راستان (نظامی۵: ۷۶۲ ).
فرهنگ معین
(خُ دِ یا دَ) (ص .) پسندیده .
( ~.) (اِمف .) معروف ، شهرت یافته .
(خَ دِ یا دَ) 1 - (اِمف .) سروده ، خوانده شده . 2 - دانای در کار سرود، موسیقی دان . 3 - (اِ.) صدا و آوازی که در میان دو کوه و گنبد و مانند آن پیچد.
فرهنگ فارسی
۱ - ( اسم ) سروده خوانده شده . ۲ - دانای در کارسرود مصنف موسیقی دان. ۳ - ( اسم ) صدا و آوازی که در میان دو کوه و گنبد و خم و مانند آن پیچد .
مکیده
مکیده
دانشنامه عمومی
خنیده به معنای (خانی ده بوده) یعنی ده خانها - محدوده تحت قلمرو خان- خان نشین که در اصطلاح عامیانه برای راحتی تلفظ به خنیده تغییر شکل یافنه است
