معانی کلمه : خنگ

خنگ . [ خ َ ] (اِ) تباهی . فساد. || بدنفسی . بدذاتی . || محرومی . (ناظم الاطباء).

خنگ . [ خ ُ ] (اِ) گوشه . زاویه . || عاشقی سخت . || عاشق زار بیخود. (ناظم الاطباء).

کودن؛ کم‌عقل؛ بی‌شعور.

۱. ویژگی هرچیز سفید به‌ویژه اسب: ◻︎ یکی مادیان تیز بگذشت خنگ / برش چون بر شیر و کوتاه لنگ (فردوسی: ۱/۳۳۵).
۲. (اسم) اسب سفید.

(خِ) (اِ.) اسب سفید موی .

( ~.) (ص .) (عا.) کودن ، کم عقل ، گیج .

(شیرازی) خُنگ؛ صفتی برای قالی که پرزهای آن ساییده شده باشد.

(خِنگ) معمولاً با خرابی می‌آید، به معنی خرابکاری عمدی یا غیر عمدی

بیغوله - شهری که بر اثر یک حادثه طبیعی تخریب شده باشد و شهری جدید در نزدیکی آن بنا نهند.

(kheng) به معنی بهانه گیری و آرام نگرفتن کودک. مثال:بچه خنگ شده بود بردمش پارک. توجه: خنگ به این معنی هیچ ارتباط معنایی باواژه (کودن) ندارد.

اسم ≠ زیرک

بی‌شعور، دیرفهم، کم‌عقل، کودن، سفیه، کانا، کندذهن، منگ

۱. بیشعور، دیرفهم، کمعقل، کودن، سفیه، کانا، کندذهن، منگ ≠ زیرک
۲. اسبسفید