معانی کلمه : خلق

خوی؛ طبع؛ عادت.

کهنه؛ پوسیده؛ مندرس.

۱. به‌وجود آوردن؛ آفریدن؛ آفرینش.
۲. (اسم) [مجاز] مردم یک کشور: خلق چین.
۳. (اسم) [مجاز] مردم؛ مردمان.
۴. (تصوف، فلسفه) جهان مادی.

(خَ لِ) [ ع . ] (ص .) نیکخوی ، خوش - خوی .

(خُ) [ ع . ] (اِ.) خوی ، عادت ، ج . اخلاق .

(خَ لَ) [ ع . ] (ص .) کهنه ، ژنده . ج . خلقان .

(خَ) [ ع . ] 1 - (مص م .) آفریدن . 2 - (اِمص .) آفرینش .3 - (اِ.)آفریده ، مخلوق .4 - مردم ، انسان .

مخلوق

غیرسید

توده، عامه، عوام

امت، قوم، مردم، ملت

پوسیده، ژنده، فرسوده، کهنه، مندرس ≠ نو

اخلاق، اوقات، خاصه، خصلت، خو، داب، سجیه، شیمه، طبع، طبیعت، طینت، عادت، عریکه، مزاج، مشرب، منش

آفریدن، آفریده، آفرینش، ابداع، احداث، انشاد، ایجاد، تناسل، تولید، خلقت، کون، مخلوق ≠ شهروند، ت

آفرینش، مردم، نو آور