معانی کلمه : خطیئه
لغت نامه دهخدا
خطیئة. [ خ َ ءَ ] (ع اِ) گناه یا گناهی که بقصد کنند. (از منتهی الارب ). ذنب . زلت . (یادداشت بخط مؤلف ). ج ، خطیئات ، خطایا. || اندک از هر چیزی . (منتهی الارب ).
فرهنگ معین
(خَ ئِ ) [ ع . خطیئة ] (اِ. ) گناه ، خطا. ج . خطایا.
فرهنگ فارسی
( اسم ) گناه خطا . جمع : خطیئات خطایا .
مترادف و متضاد
اثم، اشتباه، تقصیر، خبط، خطا، سهو، گناه، لغزش ≠ حسنه
دانشنامه اسلامی
[ویکی الکتاب] معنی خَطِیئَةً: آلودگی گناه -حالتی است که بعد از ارتکاب کار زشت بدل انسان دست میدهد
ریشه کلمه:
خطء (۲۲ بار)
ریشه کلمه:
خطء (۲۲ بار)
wikialkb: خَطِیئَة
