معانی کلمه : خس
لغت نامه دهخدا
خس . [ خ ُ ] (اِ) مادرزن . (از ناظم الاطباء).
خس . [ خ َس س ] (ع مص ) کم و اندک کردن بهره ٔ کس یا چیزی را. (منتهی الارب ) (از تاج العروس ) (از لسان العرب ) (از اقرب الموارد).
فرهنگ عمید
گیاهی پیچیده و گرهدار با خارهای فراوان که از آن در موسم گرما خسخانه درست میکنند و بر روی آن آب میپاشند تا فضای خسخانه سرد و خنک شود.
۱. ریزۀ کاه، علف خشک، و مانند آن؛ خار؛ خاشاک.
۲. [قدیمی، مجاز] انسان پست، فرومایه، ناکس، و زبون: ◻︎ بدان رسید که بر ما به زنده بودن ما / خدایوار همی منتی نهد هر خس (عسجدی: ۴۵).
فرهنگ معین
( ~.) [ ع . ] (اِ.) کاهو، کوک .
(خَ) 1 - (اِ.) خار و خاشاک . 2 - (ص .) پست ، فرومایه .
(خَ ) ۱ - (اِ. ) خار و خاشاک . ۲ - (ص . ) پست ، فرومایه .
( ~. ) [ ع . ] (اِ. ) کاهو، کوک .
( ~. ) [ ع . ] (اِ. ) کاهو، کوک .
فرهنگ فارسی
( اسم ) ریش. گیاهی است پیچیده و دارای کره مانند ریش. سنبل رومی که معطر است و عطر آنرا استخراج کنند .
کم و اندک کردن بهره کس یا چیزی را
کم و اندک کردن بهره کس یا چیزی را
دانشنامه عمومی
محل نگهداری حیوانات اهلی ( احشام )
گویش مازنی
پناهگاه و لانه ی جانوران مثل پلنگ
/Khes/ پناهگاه و لانه ی جانوران مثل پلنگ & استخوان
مترادف و متضاد
صفت
کاهو، کوک
پست، فرومایه
خار، خاشاک، علفخشک، کاه
۱. خار، خاشاک، علفخشک، کاه
۲. پست، فرومایه
۳. کاهو، کوک
واژه نامه بختیاریکا
( خُس ) خودش
پِلاس ( پلیس ) ؛ پیش ( پَر پیشال ) ؛ چُلولِه؛ چول؛ دِر؛ سَر سَر؛ کُرچَل هلیل؛ هلفته؛ پَرز و پِلُو
پِلاس ( پلیس ) ؛ پیش ( پَر پیشال ) ؛ چُلولِه؛ چول؛ دِر؛ سَر سَر؛ کُرچَل هلیل؛ هلفته؛ پَرز و پِلُو
