خزیده. [ خ َ دَ / دِ ] ( ن مف ) شخصی که در کنجی ورخنه ای پنهان شده باشد. ( ناظم الاطباء ) :
می بینم از این مرتبه خورشید فلک را
چون شب پره در سایه حفظتو خزیده.
انوری.
|| دَر جَستَه. ( صحاح الفرس ) : مشتری دلالت دارد بر... سطبربینی بیرون خزیده رخ بزرگ چشم. ( التفهیم ).
