معانی کلمه : خرش
لغت نامه دهخدا
خرش . [ خ َ رَ ] (اِ) خر وحشی . گورخر. (ناظم الاطباء).
خرش . [ خ َ رَ ] (ع اِ) متاع فرومایه ٔ خانه . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (از تاج العروس ). ج ، خُروش .
فرهنگ معین
(خُ رُ) (اِ.) خروش .
(خَ) [ ع . ] (اِ.) متاع بی ارزش .
(خُ رُ ) (اِ. ) خروش .
(خَ ) [ ع . ] (اِ. ) متاع بی ارزش .
(خَ ) [ ع . ] (اِ. ) متاع بی ارزش .
فرهنگ فارسی
( اسم ) بانگ و فریاد .
کسی که از روی هزل و مسخرگی بروی خنده کنند .
کسی که از روی هزل و مسخرگی بروی خنده کنند .
گویش مازنی
۱خورشت ۲حاشیه – کناره ی باریک هر چیز به ویژه زمین و پارچه ...
/Kheresh/ خورشت - حاشیه – کناره ی باریک هر چیز به ویژه زمین و پارچه