خاوری لاهیجی. [ وَ ی ِ ] ( اِخ ) یکی از شعرای پارسی گوی هند است که بعدها تجلی تخلص کرد و در تذکره نصرآبادی ذیل تجلی لاهیجی چنین آمده : تجلی لاهیجی نشو و نما در هند یافته طبعش خالی از لطف نیست در اوایل خاوری تخلص داشت آخر تجلی کرد شعرش این است :عشاق راز عشق برمزی ادا کنندعرض نیاز از نگه آشنا کننددیدم چهار فصل جهان خراب رامانند چار فصل که از کیمیا کنند.( از تذکره نصر آبادی ص 304 )....