خان و مان. [ ن ُ ] ( اِ مرکب ) خان مخفف «خانه » و مان بمعنی رخت. ( غیاث اللغات ) ( آنندراج ). خانه با اثاثیه خانه با اهل خانه : خدای تعالی پیغمبران گرامی را به هجرت مبتلا کرد و از خان و مان گریختند. ( ترجمه طبری بلعمی ). پیغمبر خدای را به آتش اندر انداختی و او رااز خان و مان خویش بیفکندی. ( ترجمه طبری بلعمی ).ز بیشه ببردم ترا ناگهان گریزان از ایران و از خان و مان.فردوسی.فرستاد و گفتار دید این زمان...
فرهنگ فارسی
( اسم ) ۱ - خانه سرای . ۲ - خانه و اثاث. آن . ۳ - اهل خانه اهل البیت زن و فرزند . خان مخفف [ خانه ] و مان بمعنی رخت
