معانی کلمه : حکم

حکم . [ ح َ ک َ ] (اِخ ) پدر حی یی از یمن . (منتهی الارب ).

حکم . [ ح َک َ ] (اِخ ) ابن ظهیر، مکنی به ابی محمد. محدث است .

حکم . [ ح َک َ ] (اِخ ) ابن طهمان ، مکنی به ابی عزة. محدث است .

حکمت#NAME?

کسی که برای حل مشکل یا رفع دعوا انتخاب می‌شود؛ داور.

(حَ کَ) [ ع . ] (ص .) داور.

(حِ کَ) [ ع . ] (اِ.) جِ. حکمت ؛ اندرزها، پندها.

(حُ) [ ع . ] (اِ.) 1 - امر، فرمایش . 2 - داوری ، قضاوت . 3 - منشور، فرمان .

در یک قضیه، گزاره‌ای که از فرض‌های آن نتیجه می‌شود

حکمت‌ها

داور، قاضی

فرمایش، فرموده، منشور

اندرزها، پندها، نصایح

امر، توقیع، دستور، ≠ نواهی

رای، فتوا، قضاوت، داوری، فرمان

۱. اندرزها، پندها، نصایح
۲. حکمتها

۱. امر، توقیع، دستور،
۲. رای، فتوا، قضاوت، داوری، فرمان
۳. فرمایش، فرموده، منشور ≠ نواهی
۴. مشیت، تقدیر، قضا
۵. نظر
۶. ابلاغنامه
۷. اجازه، جواز

دستور، روش، فرمان، گزاره، دستورنامه، فرمایش، فرداد