حمیدة. [ ح َ دَ ] (اِخ ) بنت نعمان بن بشیر انصاری شاعر است . وی زن خالدبن مهاجربن خالدبن ولید بوده . خالد آنگاه که بسوی عبدالملک بدمشق بیامد، حمیده را بزنی بگرفت و او درباره ٔ وی بگفت :
نکحت المدینی اذا جأنی
فیالک من نکحة غاویة
کهول دمشق و شبانها
احب الینا من الجالیة.
خالد در پاسخ وی اشعاری دارد. رجوع به الاغانی و معجم الادباء شود.
نیکو پسندیده
(تلفظ: hamide) (عربی) (مؤنث حمید) ستوده ، پسندیده ؛ (در اعلام) مادر امام موسی کاظم (ع) .
شایسته، پسندیده، ستوده ≠ نکوهیده