تلفظ بین المللی : /haq1ˈiq1at ʃarʔˈije/ تلفظ : [haq1'iq1at SaR?'ije]
دانشنامه آزاد فارسی
اصطلاحی در اصول فقه، معانی جدیدی که در عرف شرع برای الفاظ پدید آمده است. به بیان دیگر الفاظی خاص است که شارع برای فهماندن معانی مورد نظر خود از آن سود برده است. مانند به کاربردن لفظ «صلاة» از معنای اصلی، که «دعاکردن» بوده است، به معنای عبادت مخصوصی که در اسلام واجب است. برخی معتقدند پیامبر (ص) این الفاظ را بر این معانی جدید وضع کرده است و برخی معتقدند این الفاظ بر اثر کثرت استعمال در این معنای جدی...
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] حقیقت شرعیه، اصطلاحی در اصول فقه ، به معنی واژه (حقیقت) وضع شده و در زمان پیامبر اسلام برای معنایی شرعی وضع شده است .در شرع اسلام ، مانند دیگر شرایع، برای انتقال پیام ها و مفاهیم به مخاطبان، از واژه های متداول میان مردم استفاده شده و اغلبِ معناهایی نیز که از این واژه ها اراده شده، میان مردم رایج بوده است، ولی برخی از این معانی مراد، برای مردم بی سابقه و جدید بوده است.مثال مشهور حقیقت شر...
