[ویکی فقه] حقیقت شرعی به وضع لفظ برای معنای خاص توسط شارع اطلاق می شود.حقیقت شرعی، از اقسام حقیقت عرفی خاص بوده و در جایی است که شارع لفظی را برای رساندن معنایی وضع می کند؛ برای مثال، مکلف از لفظ صلاة ، صوم و حج معانی شرعیه ای را می فهمد که این معانی، حادث و جدید بوده و اعراب قبل از اسلام ، آن الفاظ را در این معانی به کار نمی گرفتند؛ حال این سئوال پیش می آید که آیا شارع این الفاظ را بدون نصب قرینه...
