معانی کلمه : حقیقت

۱. چیزی که دارای وجود خارجی است: رؤیاهایم به حقیقت مبدل شد.
۲. چیزی که با واقعیت سازگار است: من حقیقت را گفتم.
۳. (صفت ) سخن درست: حقیقت تلخ است.
۴. اصل و ذات هرچیز.
۵. (اسم مصدر ) صدق، راستی، درستی.
۶. (قید ) به راستی، به درستی.
۷. (اسم مصدر ) [مقابلِ مجاز] (ادبی ) بیان کردن واژه ای در معنای حقیقی خود.

(حَ قَ ) [ ع . حقیقة ] ۱ - (اِمص . ) راستی ، درستی . ۲ - (اِ. ) اصل هر چیز.