حضیض. [ ح َ ] ( ع اِ ) سنگ. ( منتهی الارب ). || پستی. ( منتهی الارب ) ( غیاث ) ( منتخب ). || پستی زمین. نشیب زمین. ( کشاف اصطلاحات الفنون ). || پستی زمین در دامن کوه. ( منتهی الارب ). || دامن کوه. دامنه کوه. ( کشاف ) ( اقرب الموارد ). || بن کوه. ( از دهار ) ( مهذب الاسماء ). ج ، حضاض ( مهذب الاسماء )، اَحِضة، حُضض : خردم بچشم خلق و بزرگم بنزد عقل از بخت با حضیضم و از فضل با سنا.مسعودسعد.از حضیض خد...
فرهنگ عمید
۱. پستی، نشیب. ۲. (نجوم ) نزدیک ترین نقطه از مدار ستاره. ٣. جای پست در زمین یا پایین کوه
فرهنگ معین
(حَ ض ) [ ع . ] (اِ. ) ۱ - فرود، پستی . ۲ - جای پست در زمین یا پایین کوه .
فرهنگ فارسی
پستی، نشیب، جای پست درزمین یاپایین کوه (اسم ) ۱ - نشیب پستی مقابل فراز بالا اوج (( زندگانی اوج و حضیض دارد . ) ) ۲ - جای پست در پایین کوه یا در زمین بن کوه دامن. کوه . ۳ - نقط. مقابل اوج . جمع : حضض .
