حسنین. [ ح َ س َ ن َ ] ( ع اِ ) تثنیه حسن. || ( اِخ ) حسن و حسین دو پسر علی بن ابیطالب از فاطمه دختر پیغمبر. سبطین. شبر و شبیر.
فرهنگ فارسی
تثنیه حسن حسن و حسین دو پسر علی ابن ابیطالب از فاطمه دختر پیغمبر
دانشنامه اسلامی
[ویکی شیعه] حَسَنین به معنای «دو حَسَن» است که منظور امام حسن مجتبی(ع) و امام حسین(ع) است.در برخی روایات، از این دو امام به «حَسَنین» تعبیر شده است. این تعبیر، در خطبه شِقشِقیه در عبارت «حَتّی لَقَدْ وُطِئَ الْحَسَنانِ»، گاه به معنای امام حسن(ع) و امام حسین(ع) معنا شده است (=به طوری که دو فرزندم در آن ازدحام کوبیده شدند) و گاه به معنای دو انگشت ابهام.این کلمه از نظر قواعد زبان عربی وقتی در موقعیت ...
