تلفظ بین المللی : /hˈadd tˈɑm/ تلفظ : [h'add t'Am]
لغت نامه دهخدا
حدتام. [ ح َدْ دِ تام م ] ( ترکیب وصفی ، اِ مرکب ) در اصطلاح منطق تعریفی باشد که از جنس قریب و فصل قریب تشکیل شود چون تعریف انسان به حیوان ناطق. ( تعریفات جرجانی ص 57 ). رجوع به حد به معنی تعریف شود.
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] حد تام یکی از اصطلاحات به کار رفته در علم منطق بوده و به معنای تعریف مشتمل بر تمام ذاتیات شیء است.حد یا تعریف به حسب اینکه شامل تمام ذاتیات محدود می شود یا نه، به تام و ناقص تقسیم می شود. حد تام، حدی است که همه ذاتیات معرَّف یا محدود را در برگیرد و باعث شناخت ماهیت و حقیقت محدود شود؛ مانند: الانسان حیوان ناطق. حد تام، «حدّ محقِّق» نیز نامیده می شود؛ به این دلیل که همانند رسم تام، تحققْ ...
