تلفظ بین المللی : /hˈadʒeː ˈoddin/ تلفظ : [h'adZe: 'oddin]
لغت نامه دهخدا
( حجةالدین ) حجةالدین. [ ح ُج ْ ج َ تُدْ دی ] ( اِخ ) ابوجعفر یا ابوعبداﷲ محمدبن ابی محمدبن ظفر صقلی مکی موصوف به حجةالدین و معروف به ابن ظفر نحوی لغوی از فضلای ادبا که در شهر صقلیه متولد و در مکه نشو و نما کرده و مسافرتها نموده. او راست : 1- الاستنباط المعنوی. 2- الاشتراک اللغوی. 3- انباء نجباء الابناء. 4- حاشیه درةالغواص حریری. 5- خیرالبشر بخیر البشر. 6- سلوان المطاع فی عدوان الاتباع. 7- شرح صغی...
فرهنگ فارسی
اوراست تبیین الغموض فی علم العروض و دیوان شعر و المعونه در نحو
