معانی کلمه : حبسگاه
لغت نامه دهخدا
حبسگاه. [ ح َ] ( اِ مرکب ) محبس. زندان. سجن. دوستاق :
وز بهر حبس گاه چو مارم همی فسای.یارب از این حبسگاه باز رهانش که هست
شروان شرالبلاد خصمان شرالدواب.که خود زبان ِ زبانی بحبسگاه جحیم
دهد جواب یواجب که اخسئوافیها.
وز بهر حبس گاه چو مارم همی فسای.یارب از این حبسگاه باز رهانش که هست
شروان شرالبلاد خصمان شرالدواب.که خود زبان ِ زبانی بحبسگاه جحیم
دهد جواب یواجب که اخسئوافیها.
فرهنگ عمید
حبس خانه، محبس، زندان.
فرهنگ معین
(حَ ) [ ع - فا. ] (اِمر. ) زندان ، محبس ، ندامتگاه .
فرهنگ فارسی
( اسم ) زندان محبس .
