معانی کلمه : حاقه

تلفظ بین المللی : /hˈɑq1eː/ تلفظ :‌ [h'Aq1e:]

لغت نامه دهخدا

( حاقة ) حاقة. [ حاق ْ ق َ ] ( ع اِ ) بلای ثابت. ج ، حَواق . ( منتهی الارب ). || قیامت. ( منتهی الارب ) ( دهار ). رستخیز،سمیت بذلک لأن فیها حواق الامور او یحق لکل قوم عملهم : الحاقة ما الحاقة و ما ادریک ما الحاقة. ( قرآن 1/69-3 ) ( منتهی الارب ). || رجل حاقةالرجل ؛ مرد کامل در مردی. مردِ مرد. ( منتهی الارب ). مانند حاق الرجل. || رجل حاقةالشجاع ؛ مرد کامل در دلاوری. ( منتهی الارب ). مانند حاق الشج...

فرهنگ عمید

شصت ونهمین سورۀ قرآن کریم، مکی، دارای ۵۲ آیه.

فرهنگ فارسی

بلای ثابت قیامت رستخیز

دانشنامه عمومی

سوره حاقه یا الحاقه سوره ۶۹ از قرآن است و ۵۲ آیه دارد.
ترجمهٔ فارسی
به نام خداوند بخشنده بخشایشگر
(روز رستاخیز) روزی است که مسلماً واقع می شود! (۱)
چه روز واقع شدنی! (۲)

wiki: حاقه

معانی کلمه : حاقه

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ فارسی

دانشنامه عمومی

کلمات مرتبط

معانی کلمه : حاقه

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ فارسی

دانشنامه عمومی

کلمات مرتبط

نظرات