تلفظ بین المللی : /hˈɑdʒi ˌabarkˈuhi/ تلفظ : [h'AdZi ,abaRk'uhi]
دانشنامه آزاد فارسی
حاجی اَبَرکوهی ( ـ پس از ۹۸۹ق)(یا: حاجی ابرقویی) شاعر ایرانی. از نوادگان اتابکان لرستان بود. نخست در شهرهای مختلف به تجارت پرداخت و چون در این کار ترقی کرد، لقب خواجه گرفت. سرانجام رهسپار هند شد و به دربار ابراهیم قطب شاه در دکن رفت. در قصایدی طهماسب اول صفوی، ابراهیم قطب شاه، علی عادل شاه و مرتضی نظام شاه را ستوده است. از آثارش: دیوان اشعار در ۲۵۰۰ بیت؛ مثنوی ناظر و منظور در ۱۵۲ بیت که در ۹۷۲ق آن...
