جوزگره. [ ج َ / جُو گ ِ رَ / رِ ] ( اِ مرکب ) گوزگره :
اینچنین جوزگره کان ز معانی بستم
دانم از بخت بد ار زآنکه بجوزا نرسد.
نظام قاری ( دیوان ص 65 ).
آن جوزگره نگر بصوف اخضر
چون سرو که او کو ز کلاغ آرد بر.
نظام قاری ( دیوان ص 123 ).
رجوع به گوزگره شود.