معانی کلمه : جوانی

تلفظ بین المللی : /dʒavˈɑni/ تلفظ :‌ [dZav'Ani]

لغت نامه دهخدا

جوانی . [ ج َ ] (ع اِ) جوانب . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). رجوع به جَوان شود.

جوانی . [ ج ِ ] (اِ) تخمی باشد که بر روی خمیر نان پاشند و آنرا نانخواه و زنیان هم گویند. (برهان ) (آنندراج ).

جوانی . [ ] (اِخ ) حسن بن محمد، مکنی به ابوالبرکات . از اکابر علمای قرن ششم هجری که بسال 558 هَ. ق . وفات یافت . کتاب الجوهرا...

فرهنگ عمید

نان‌خواه۲#NAME?

دانشنامه عمومی

جوانی به زمانی میان کودکی و میانسالی در زندگی هر فرد گفته می شود." به طور تقریبی برابر است با سنین ۲۰ تا ۴۰ سالگی " جوانی همچنین با نمود، طراوت، نیرومندی، روح و.. بعنوانِ شخصی که جوان است نیز تعریف شده است.سعدی، جوانی را نقطه مقابل پیری و متضاد آن می داند:در سراسر جهان، اصطلاحات جوان و نورسیده غالباً به یک مفهوم گفته می شوند. جوانی به دوره ای از زندگی گفته می شود که نه کودکیست و نه بزرگسالی. بلکه ...

نقل قول

جوانی به دوران میانِ کودکی و بزرگسالی گفته می شود.• «آدم تا جوان است، چون به زندگی خیلی نزدیک و از مرگ خیلی دور است، رجزخوانی می کند.» -> ضیاء موحد• «دلِ جوان همچون زمینِ ناکشته است؛ هر چه در آن افکنند بپذیرد.» نهج البلاغه، نامه ۳۱ -> علی بن ابی طالب• «استعداد چیزی است که در جوانی پیدا می شود، اگر آن را تربیت کردید و درصدد تقویت آن برآمدید مانند بذری که در مزرعه خوب کاشته شده باشد محصول خواهد داد ...

معانی کلمه : جوانی

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ فارسی

دانشنامه عمومی

نقل قول

مترادف و متضاد

کلمات مرتبط

نظرات