معانی کلمه : جنگنده
لغت نامه دهخدا
جنگنده. [ ج َ گ َ دَ / دِ ] ( نف ) نعت فاعلی از جنگیدن. آنکه جنگ کند. جنگی. رزم کننده. محارب. ( فرهنگ فارسی معین ). جنگجو. جنگاور: هواپیماهای جنگنده.
فرهنگ عمید
۱. جنگ کننده.
۲. هواپیمای نظامی.
۲. هواپیمای نظامی.
فرهنگ معین
(جَ گَ دِ یا دَ ) (اِفا. ) آن که می جنگد، رزم کننده .
فرهنگ فارسی
( اسم ) آنکه جنگ کند جنگی رزم کننده محارب .
مترادف و متضاد
حربی، رزمنده
جنگی، سلحشور، مبارز
۱. حربی، رزمنده
۲. جنگی، سلحشور، مبارز
fighter (اسم)
جنگنده، رزمنده، جنگ کننده، مشت باز
