تلفظ بین المللی : /dʒonˈuːni ˌardebˈili/ تلفظ : [dZon'u:ni ,aRdeb'ili]
لغت نامه دهخدا
جنونی اردبیلی. [ج ُ ی ِ اَ دَ ] ( اِخ ) شاعری است ادیب که بسال 1107 هَ. ق. در اردبیل سکونت داشت ، چنانکه از اشعارش بدست می آید. دیوان وی مشتمل بر غزلیات و قصائد و ترجیعبند و رباعیات و بالغ بر 3254 بیت در 156 صفحه است. جنگ نامه نیز ضمیمه آن است و با این شعر آغاز میشود:چه از خلوت به صحرا جلوه گر شد حسن بی پروابه سر هر ذره را سودای شور و عشق شد پیدا.و آخر آن این است :جنونی محو روی دلستان خود چه میدان...
