جَمال الدین اصفهانی، محمد (قرن ۶ق)(یا: جمال الدین عبدالرزاق؛ عبدالرزاق اصفهانی) شاعر ایرانی. همانند نیاکانش زرگر بود. شاعری را از جوانی آغاز کرد. شعر او روان و خالی از تکلف است. در سرودن انواع شعر مهارت داشت و در قصاید خود گاه از سنایی و گاه از انوری تقلید کرده است. جمال الدین ستایشگر شاهان آل صاعد، خجندیان، و باوندیان طبرستان بود و با چند تن از شاعران بزرگ عهد خود، ازجمله خاقانی، انوری، رشیدالدین...