معانی کلمه : جلبه

تلفظ بین المللی : /dʒˈalbeː/ تلفظ :‌ [dZ'albe:]

لغت نامه دهخدا

جلبة. [ ج َ ل َ ب َ ] (ع اِ) غوغا و آوازها. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).

جلبة. [ ج ُ ب َ ] (ع اِ) پوست جراحتی که خشک شده باشد. (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ). || پاره ٔ ابر. (منتهی الارب ). || سنگهای افتاده بر یکدیگر که در آن راه ستور نباشد. || قطعه ٔ جداگانه از گیاه . || سال سخت . || سختی روزگار. (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ). || گرسنگی . (منتهی...

فرهنگ فارسی

پوست جراحتی که خشک شده باشد یا پاره ابر یا سنگهای افتاده بر یکدیگر که در آن راه ستور نباشد .

کلمات مرتبط

جلبهنگ
ذو جنبه
رابطۀ جابه جایی
العروه لاهل الخلوه و الجلوه
زغال سنگ جلبکی
زن جلب
زیترهای جعبه ای
سامانۀ جابه جایی اتاقکی
سامانۀ جابه جایی ثابت هادی راه

معانی کلمه : جلبه

لغت نامه دهخدا

فرهنگ فارسی

کلمات مرتبط

نظرات