جزویه. [ ج ُزْ وی ی َ / ی ِ ] ( از ع ، ص نسبی ) ( قضیه ٔ... ) قضیه ای است که در آن حکم بر بعض افراد موضوع حمل شده باشد. مقابل قضیه کلیه. خواجه نصیر آرد: اگر کمیّت ( موضوع ) مذکور بود قضیه را محصوره خوانند و آن دو گونه بود: یا حکم بر همه اشخاص موضوع بود یا بر بعض واول را کلیه خوانند و دوم را جزویه. قضیه جزویه چنانکه : بعض مردمان کاتبند. ( از اساس الاقتباس ص 83 ).
