کلماتور
جزع . [ ج َ زِ ] (ع ص ) ناشکیبا و زاری کننده . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از متن اللغة)(از اقرب الموارد). و رجوع به جازِع و جَزُع شود.
جزع . [ ج ِ ] (اِخ ) دو ده است : یکی بر جانب راست طائف و دیگری بر جانب چپ آن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از آنندراج ) (از تاج العروس ).
۱. اظهار حزن و دلتنگی؛ بی‌تابی؛ ناله‌وزاری؛ ناشکیبایی.
۲. ناشکیبایی کردن؛ بی‌تابی کردن.
۱. سنگی سیاه با خالهای سفید، زرد، و سرخ که در معدن عقیق پیدا میشود؛ مهرۀ یمانی.
۲. [مجاز] چشم زیبا.
(جَ زَ) [ ع . ] (مص ل .) بی تابی کردن ، ناشکیبایی کردن .
(جَ یا جِ) [ ع . ] (اِ.) مهره اسب یمانی آمیخته از دو رنگ سیاه و سفید.
التماس، الحاح، بی‌تابی، بیقراری، تضرع، جزوع، زاری، فزع، ناشکیبایی، ناله، ندبه