معانی کلمه : جر

جر. [ ج َ رر ] (اِخ ) در اصل جبل عین الجر بوده و آن کوهی است به شام در ناحیه ٔ بعلبک . (از معجم البلدان ).

زین اسب.

۱. شکاف؛ رخنه؛ چاک.
۲. شکاف زمین: ◻︎ ایزد بر آسمانت همی‌خواند / تو خویشتن چرا فکنی در جر (ناصرخسرو: ۴۶).
۳. جوی؛ نهر کوچک.

۱. در نحو عربی، حرکت زیر دادن به کلمه.
۲. [قدیمی] به‌سوی خود کشیدن.
۳. [قدیمی] کشیدن؛ امتداد دادن.
۴. (اسم) اعراب کسره؛ زیر.
⟨ جرِّاِثقال: [قدیمی] =جرثقیل

(جُ) (اِ.) اسب .

(جِ رّ) (اِ) صدای پاره شدن پارچه .

(جَ رّ) [ ع . ] (مص م .) کشیدن ، فرو کشیدن .

(جَ) (اِ.) 1 - شکاف ، رخنه . 2 - شکاف زمین .

دعوا

جر. [ ج َ ] جنگ، دعوا، درگیری

۱پایین – زیر ۲چابک – زیرک

۱صدای پاره شدن پارچه ۲ناراضی – خشمناک ۳پایین – زیر

دو عطسه ی پیاپی که در هنگام حرکت در باور عده ای،نیکو است

۱جوی،کانال دور زمین،خندق کم عرض ۲ جایی که دارای درختان انبوه ...

بهانه، دبه

پاره، دریدگی

جدال، دعوا، کشمکش ≠ صلح

اوقات‌تلخی، عصبانیت، لج

۱. اوقاتتلخی، عصبانیت، لج
۲. پاره، دریدگی
۳. بهانه، دبه